ਨਾਗਪੁਰ ਵਿੱਚ 3000 ਕਿਲੋ ਤਾਰੀ ਪੋਹਾ: ਜਾਣੋ ਇਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਿਉਂ ਹੈ ਇੰਨਾ ਖਾਸ

4 months ਪਹਿਲਾ

ਵਿਸ਼ਵ ਪੋਹਾ ਦਿਵਸ (7 ਜੂਨ) ਦੇ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨਾਗਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੈੱਫ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮਨੋਹਰ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਵੱਡੀ ਕੜਾਹੀ ਵਿੱਚ 3000 ਕਿਲੋ ਨਾਗਪੁਰੀ ਤਾਰੀ ਪੋਹਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਆਯੋਜਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਪੋਹੇ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਪਛਾਣ ਦਿਵਾਉਣਾ ਸੀ।

ਨਾਗਪੁਰੀ ਤਾਰੀ ਪੋਹਾ ਕੀ ਹੈ?

ਤਾਰੀ ਪੋਹਾ ਨਾਗਪੁਰ ਦੀ ਇੱਕ ਖਾਸ ਪਹਚਾਣ ਵਾਲੀ ਡਿਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਮ ਪੋਹੇ ਦੇ ਨਾਲ ਛੋਲਿਆਂ (ਚਣਾ) ਤੋਂ ਬਣੀ ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਗ੍ਰੇਵੀ “ਤਾਰੀ” ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਗ੍ਰੇਵੀ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਖੇਤਰੀ ਪੋਹਾ ਕਿਸਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਅਤੇ ਖਾਸ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ੈੱਫ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮਨੋਹਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਪਕਵਾਨ ਨਾਗਪੁਰ ਦੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਮਾਣ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਇਸਦਾ ਸੁਆਦ ਜ਼ਰੂਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸ਼ਵ ਪੋਹਾ ਦਿਵਸ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ

ਵਿਸ਼ਵ ਪੋਹਾ ਦਿਵਸ ਹਰ ਸਾਲ 7 ਜੂਨ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਸਸਤੇ, ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਤੇ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਭਾਰਤੀ ਨਾਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਛਾਣ ਮਿਲੇ।

ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੋਹਾ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਇਸਨੂੰ ਕਿਸਾਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਹਲਕਾ ਅਤੇ ਊਰਜਾਵਾਨ ਨਾਸ਼ਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੰਦੌਰ ਅਤੇ ਮੱਧ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।

ਪੋਹੇ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ

ਅੱਜ ਪੋਹੇ ਦੀਆਂ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਖਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ:

ਨਾਗਪੁਰੀ ਤਾਰੀ ਪੋਹਾ
ਕੰਦਾ ਪੋਹਾ (ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰੀਅਨ)
ਇੰਦੌਰੀ ਪੋਹਾ
ਦਹੀ ਪੋਹਾ
ਬੰਗਾਲੀ ਪੋਹਾ
ਲਾਲ ਚੌਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪੋਹਾ

ਇਹ ਹਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਥਾਨਕ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਪੋਹਾ ਕਿਉਂ ਹੈ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ?

ਪੋਹਾ ਆਪਣੀ ਸਾਦਗੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਕਾਰਨ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਬਜਟ-ਫਰੈਂਡਲੀ ਨਾਸ਼ਤਾ ਹੈ
ਆਇਰਨ ਅਤੇ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ
ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਸਵੇਰੇ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਊਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ

ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਪੋਹਾ ਸਿਰਫ਼ ਭਾਰਤ ਨਹੀਂ, ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਾਗਪੁਰੀ ਪੋਹਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈਏ?
ਸਮੱਗਰੀ:

ਪੋਹਾ, ਪਿਆਜ਼, ਸਰ੍ਹੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ, ਹਰੀ ਮਿਰਚ, ਹਲਦੀ, ਨਮਕ, ਧਨੀਆ ਪੱਤੇ, ਨਿੰਬੂ

ਵਿਧੀ:

ਪੋਹੇ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਧੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਿਕਾਲ ਦਿਓ। ਪੈਨ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਗਰਮ ਕਰਕੇ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ, ਪਿਆਜ਼ ਅਤੇ ਹਰੀ ਮਿਰਚ ਭੁੰਨੋ। ਹਲਦੀ ਅਤੇ ਨਮਕ ਮਿਲਾਓ। ਫਿਰ ਪੋਹਾ ਪਾ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਓ ਅਤੇ 2–3 ਮਿੰਟ ਪਕਾਓ। ਆਖ਼ਿਰ ਵਿੱਚ ਨਿੰਬੂ ਅਤੇ ਧਨੀਆ ਪੱਤੇ ਪਾਓ।

ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਆਲੂ, ਮਟਰ ਅਤੇ ਮੂੰਗਫਲੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ ਇਸਦਾ ਸੁਆਦ ਹੋਰ ਵਧਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨਾਗਪੁਰੀ ਤਾਰੀ ਪੋਹਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮੱਧ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।