ਲਾਈਫਸਟਾਈਲ ਨਿਊਜ਼ : ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਲਾਜਵਾਬ ਭੋਜਨ ਲਈ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹਰ ਰਾਜ ਦਾ ਖਾਣਾ ਆਪਣੇ ਸੁਆਦ, ਮਸਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਢੰਗ ਕਾਰਨ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਅਜਿਹੇ ਪਕਵਾਨ ਹਨ ਜੋ ਲਗਭਗ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਰ ਖੇਤਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਇੱਕ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਭੋਜਨ ਹੈ ਕੜੀ।
ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਬੇਸਨ ਨਾਲ ਬਣਦੀ ਇਹ ਸਧਾਰਣ ਜਿਹੀ ਡਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕਿਤੇ ਇਹ ਮਿੱਠੀ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਕਿਤੇ ਖੱਟੀ, ਕਿਤੇ ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਹਲਕੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੀ ਭੁੱਖ ਵਧਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰਮ-ਗਰਮ ਕੜੀ-ਚੌਲਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਕੇ ਹੀ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਕੜੀ: ਤਿੱਖੇ ਸੁਆਦ ਦੀ ਰਾਣੀ
ਰਾਜਸਥਾਨ ਦਾ ਖਾਣਾ ਆਪਣੇ ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਅਤੇ ਰੌਇਲ ਸੁਆਦ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਬਣਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕੜੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਿੱਖੀ ਅਤੇ ਚਟਪਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਕੜੀ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਬੇਸਨ ਦੇ ਪਕੌੜੇ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਮਿਰਚ ਅਤੇ ਘਿਓ ਦਾ ਤੜਕਾ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਦੇ ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਬਾਜਰੇ ਦੀ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਕਈ ਇਸਨੂੰ ਚੌਲਾਂ ਨਾਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁਜਰਾਤੀ ਕੜੀ: ਮਿੱਠੇ ਸੁਆਦ ਦਾ ਜਾਦੂ
ਗੁਜਰਾਤੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖ਼ਾਸੀਅਤ ਇਸਦੀ ਹਲਕੀ ਮਿਠਾਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗੁਜਰਾਤੀ ਕੜੀ ਵੀ ਇਸ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਨਹੀਂ।ਇਸ ਕੜੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਗੁੜ ਜਾਂ ਚੀਨੀ ਮਿਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਸੁਆਦ ਹਲਕਾ ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਮਸਾਲੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹਲਕੀ ਅਤੇ ਪਚਣ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗੁਜਰਾਤੀ ਥਾਲੀ ਵਿੱਚ ਕੜੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖਾਸ ਮੌਕਿਆਂ ‘ਤੇ ਜ਼ਰੂਰ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੜੀ: ਮੋਟੀ ਗ੍ਰੇਵੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਕੌੜੇ
ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਖਾਣਾ ਆਪਣੀ ਰਿਚਨੈੱਸ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਸੁਆਦ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਕੜੀ ਵੀ ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਇਹ ਕੜੀ ਹੋਰ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੋਟੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਪਿਆਜ਼ ਦੇ ਪਕੌੜੇ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਖਾਸ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਪਰੋਂ ਦੇਸੀ ਘਿਓ ਦਾ ਤੜਕਾ ਅਤੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਇਸਦੇ ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਦੋਗੁਣਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਕੜੀ-ਚੌਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਕੰਫਰਟ ਫੂਡਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਬਿਹਾਰ ਦੀ ਖੱਟੀ ਕੜੀ
ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕੜੀ ਦਾ ਸੁਆਦ ਹਲਕਾ ਖੱਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਖੱਟੇ ਦਹੀਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਕੜੀ ਵਿੱਚ ਸਾਦੇ ਬੇਸਨ ਦੇ ਡੰਪਲਿੰਗ ਜਾਂ ਪਕੌੜੇ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਾਲ ਹੀ ਮੇਥੀ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਦਾ ਤੜਕਾ ਇਸਦੇ ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੜੀ ਅਕਸਰ ਸਾਦੇ ਚੌਲਾਂ ਨਾਲ ਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੜੀ: ਹਲਕਾ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀਦਾਰ ਸੁਆਦ
ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕੜੀ ਹਲਕੀ ਅਤੇ ਘੱਟ ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੜੀ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਮੂੰਗਫਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।ਇਸਦਾ ਸੁਆਦ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਦਾ ਪਰ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਈ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੜੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਨਾਰੀਅਲ ਅਤੇ ਕੜੀ ਪੱਤੇ ਇਸਨੂੰ ਵਿਲੱਖਣ ਸੁਆਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਿਰਫ਼ ਵਿਅੰਜਨ ਨਹੀਂ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੈ ਕੜੀ
ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੜੀ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਤੇ ਇਹ ਚੌਲਾਂ ਨਾਲ ਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਤੇ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਜਾਂ ਖਾਸ ਮੌਕਿਆਂ ‘ਤੇ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੜੀ ਦੀਆਂ ਇੰਨੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਅਸਲੀ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤੀ ਉਸਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇੱਕੋ ਵਿਅੰਜਨ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਪਹਿਚਾਣ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਕੜੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੁਆਦਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।