ਬੰਗਲੁਰੂ ਦੇ 85 ਸਾਲਾ ਐਨਜੀ ਕੇਸਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਦਰੱਖਤ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਬਣ ਗਿਆ। ਲਗਭਗ 40 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਗੇ ਇੱਕ ਚੰਦਨ ਦੇ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਬਰ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪੌਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚੰਦਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਚੰਦਨ ਦੀ ਕੀਮਤੀ ਲੱਕੜ ਕਾਰਨ ਰੁੱਖ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਸੀ। ਤਸਕਰਾਂ ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਕੇਸਰੀ ਨੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲੋਹੇ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਿੰਜਰਾ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਸਾਲ ਜੂਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਵਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦਰੱਖਤ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੇਸਰੀ ਦਾ 40 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਚੰਦਨ ਦਾ ਰੁੱਖ ਵੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਸਮੇਤ ਉਖੜ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਖੁਦ ਵੇਚਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲਾਤ ਵਿਭਾਗ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੰਦਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਮੈਸੂਰ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਚੰਦਨ ਡਿਪੋ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਭਾਰ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਟਨ ਦੱਸਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾਟਕ ਸੋਪਸ ਐਂਡ ਡਿਟਰਜੈਂਟਸ ਲਿਮਟਿਡ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਖਰੀਦਿਆ ਅਤੇ ਕੇਸਰੀ ਨੂੰ ਕਰੀਬ 28 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਮਿਲੇ।
ਕੇਸਰੀ ਦੀ ਲੰਬੀ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਰੁੱਖ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਣ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਕਰਨਾਟਕ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ‘ਸੈਂਡਲਵੁੱਡ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ’ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਦਾ ਫਲ ਕਈ ਵਾਰ ਬੇਹੱਦ ਖਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।