ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ: ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੂੜ੍ਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤਨ, ਮਨ, ਧਨ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹੀ ਸਚਮੁਚ ਸੁਝਵਾਨ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਰਪਣ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅੰਦਰੋਂ ਆਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲਤਾ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਸੁੰਦਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਦਾਕਾਰ ਸਤੀਸ਼ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਮੋਸ਼ਨਲ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਬੇਟੇ, ਕਿਹਾ, “ਲਵ ਯੂ, ਡੈਡੀ…”
ਗੁਰੂ ਜੀ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਸ ਇਕ ਪ੍ਰਭੂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ, ਉਹੀ ਸਚਮੁਚ ਆਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੋਰ ਲੋਕ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾਵਾਂ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਜਤਨਾਂ ਰਾਹੀਂ—but ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਮਰਪਣ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਰਸਮਾਂ ਰਾਹੀਂ।
ਮੂਲ ਸ਼ਬਦ:
ਜਿਸ ਕਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਧਨੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਸੋਈ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਨੀ ॥
ਤਿਨ ਹੀ ਸੁਣਿਆ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਮੇਰਾ ਤਉ ਬਿਧਿ ਨੀਕੀ ਖਟਾਨੀ ॥੧॥
ਜੀਅ ਕੀ ਏਕੈ ਹੀ ਪਹਿ ਮਾਨੀ ॥
ਅਵਰਿ ਜਤਨ ਕਰਿ ਰਹੇ ਬਹੁਤੇਰੇ ਤਿਨ ਤਿਲੁ ਨਹੀ ਕੀਮਤਿ ਜਾਨੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਨਿਰਮੋਲਕੁ ਹੀਰਾ ਗੁਰਿ ਦੀਨੋ ਮੰਤਾਨੀ ॥
ਡਿਗੈ ਨ ਡੋਲੈ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕਰਿ ਰਹਿਓ ਪੂਰਨ ਹੋਇ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੀ ॥੨॥
ਓਇ ਜੁ ਬੀਚ ਹਮ ਤੁਮ ਕਛੁ ਹੋਤੇ ਤਿਨ ਕੀ ਬਾਤ ਬਿਲਾਨੀ ॥
ਅਲੰਕਾਰ ਮਿਲਿ ਥੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤਾ ਤੇ ਕਨਿਕ ਵਖਾਨੀ ॥੩॥
ਪ੍ਰਗਟਿਓ ਜੋਤਿ ਸਹਜ ਸੁਖ ਸੋਭਾ ਬਾਜੇ ਅਨਹਤ ਬਾਨੀ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਲ ਘਰੁ ਬਾਧਿਓ ਗੁਰਿ ਕੀਓ ਬੰਧਾਨੀ ॥੪॥੫॥