ਨਵੀਂ ਦਿਲੀਂ: ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਅੱਜ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੌਰੇ ‘ਤੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ₹13,430 ਕਰੋੜ ਦੀ ਲਾਗਤ ਵਾਲੇ ਕਈ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਅਤੇ ਨੀਂਹ ਪੱਥਰ ਰੱਖਣਗੇ। ਇਹ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਉਦਯੋਗ, ਬਿਜਲੀ, ਰੇਲਵੇ, ਸੜਕਾਂ, ਰੱਖਿਆ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਪੈਟਰੋਲੀਅਮ ਵਰਗੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੌਰੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਸੈਲਮ ਦੇ ਭ੍ਰਮਰੰਬਾ ਮਲਿਕਾਰੁਜਨ ਮੰਦਰ ‘ਚ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ ਕੀਤੀ। ਮੋਦੀ ਵੱਲੋਂ ਕੁਰਨੂਲ-3 ਪੂਲਿੰਗ ਸਟੇਸ਼ਨ, ਓਰਵਾਕਲ ਅਤੇ ਕੋਪਰਥੀ ਉਦਯੋਗਿਕ ਖੇਤਰ, ਗ੍ਰੀਨਫੀਲਡ ਹਾਈਵੇਅ, ਰੇਲ ਓਵਰਬ੍ਰਿਜ, ਐਲਪੀਜੀ ਬੋਤਲਿੰਗ ਪਲਾਂਟ, ਨਾਈਟ ਵਿਜ਼ਨ ਫੈਕਟਰੀ, ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਗੈਸ ਪਾਈਪਲਾਈਨ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ₹21,000 ਕਰੋੜ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਲਗਭਗ 1 ਲੱਖ ਨੌਕਰੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਉਹ “ਸੁਪਰ ਜੀ.ਐਸ.ਟੀ – ਸੁਪਰ ਸੇਵਿੰਗਜ਼” ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਗੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੀਐਸਟੀ ਸੁਧਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਸਮਾਗਮ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਚੰਦਰਬਾਬੂ ਨਾਇਡੂ ਵੱਲੋਂ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
22 ਕਿੰਨਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਫਿਨਾਇਲ ਪੀ ਕੇ ਆਤਮਹੱਤਿਆ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸੰਗੀਣ ਰੂਪ ਧਾਰ ਗਿਆ ਜਾਣੋਂ ਆਖਿਰ ਕੀ ਕਾਰਣ ਰਿਹਾ ?
ਪਰ ਸਵਾਲ ਇਹ ਵੀ ਹੈ: ਮੱਧ ਭਾਰਤ ਕਿੱਥੇ ਖੜਾ ਹੈ?
ਜਦੋਂ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਬਾਰਸ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਪੰਜਾਬ, MP, ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ, ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਵਰਗੇ ਮੱਧ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜ — ਕੀ ਉਹ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਦਯੋਗਿਕ ਤਰਜੀਹ, ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਧਿਆਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਇਹ ਸਵਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਵਿਕਾਸਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਰੋੜ ਦੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਮੱਧ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨ — ਕੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਣ?
ਸਾਰ: ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਹ ਦੌਰਾ ਉਮੀਦਾਂ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮਿਲੇ — ਨਾ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ।